( 1 ) 5 - جميل بن درّاج از امام صادق عليه السّلام ، و آن حضرت از پدران بزرگوارش روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : كسى كه قصد انجام مناسك حج دارد ، هنگامى كه شروع به تهيّهء لوازم و اسباب سفر مىكند ، هيچ چيزى را بر نمىدارد و نمىگذارد مگر اينكه خداوند ده حسنه در نامهء اعمالش ثبت و ده گناه از آن پاك مىسازد و ( مقام ) او را ده درجه بالا مىبرد ، و هنگامى كه بر شتر خود سوار مىشود ( مراد ، مركب است ) هيچ گامى بر نمىدارد و يا نمىگذارد مگر اينكه معادل همين پاداشها را براى او مىنويسد ، و به هنگام طواف خانهء خدا از ( محدودهء ) گناهانش بيرون مىرود ( آمرزيده مىشود ) ، و به هنگام سعى ميان صفا و مروه ، يا وقوف در عرفات ، يا وقوف در مشعر الحرام ، يا رمى جمرات نيز از گناهانش بيرون مىرود ، آنگاه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ساير مواقف حج را نام بردند و فرمودند : در هر يك از اين مواقف ، شخص حج‌گزار از گناهانش خارج مىشود ؛ و سپس در ادامهء سخنان خود فرمودند : كجا مىتوانى به ثوابى كه شخص حج‌گزار به آن مىرسد ، برسى ؟ ! « 1 » .

--> ( 1 ) چون آدمى ، هميشه در مظانّ آلوده شدن به گناه قرار دارد ، و ممكن است در هر لحظه به رسم عادت گناهانى را مرتكب شود ، لذا رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در اين حديث شريف ، در هر موقفى از مواقف حج ، جملهء : « از گناهانش خارج مىشود » را تكرار مىكنند ، چرا كه هميشه امكان آلوده شدن شخص حج‌گزار به گناه از موقفى تا موقفى ديگر وجود دارد ، و شايد هم اين حديث شريف ، سير تكامل تدريجى انسان حج‌گزار و وصول تدريجى او را به مراتب كمال بازگو كند ، و شايد هم ثواب هر موقفى از مواقف حج ، آمرزش گروه خاصى از گناهان حج‌گزار را بهمراه داشته باشد .